Pleidooi voor het trage boek

Soms verlang ik wel eens terug naar mijn studententijd. Naar de lange nachten en de wilde feesten? Nee, de dagen dat ik niet uit bed kwam omdat ik een roman wilde uitlezen. De tijd die ik had – en nam – om me volledig aan een boek te wijden. De tijd dat je nog kon opkijken uit een boek om uit het raam te staren om de woorden op je in te laten inwerken, verbanden te leggen en naar diepere lagen te delven. Tegenwoordig blijft het vaak bij een aantal hoofdstukken voor het slapen gaan (nu op het nachtkastje: The Merry-Go-Round in the Sea van Randolph Stow, een Australische klassieker). Een half uurtje literatuur lezen per dag, Maura Kelley pleit ervoor in haar Slow-Books Manifesto, een manifest dat ik graag onderteken.

Maar wat maakt een boek slow? Kelley noemt het spelen met taal, plotstructuren en de beelden. Voor mij heeft het te maken met beschrijving, met het inzoomen op details en de zintuiglijke ervaring – die het tegenwoordig vaak af moet leggen tegen expliciete seks – met zinnen en metaforen die je even stil doen staan. Een boek waarvan niet alleen de verhaallijn mooi is, maar wat ook op zinsniveau en woordgebruik aanspreekt, waarvan het geheel meer is dan de som der delen. Een boek dat niet al zijn geheimen meteen prijsgeeft, maar de verbeelding van de lezer in beweging zet.

Het is niet altijd makkelijk je in te leven in een personage. Zeker niet als het een personage betreft uit een andere eeuw of van de andere sekse – of allebei. Maar als je je eraan over geeft, kun je een hele nieuwe wereld instappen en je eigen wereld vanuit een ander perspectief bezien. Door te lezen sluit je je niet af van de wereld, maar maak je deze juist groter.

Ik heb het soort boek geschreven dat ik ook graag lees. Een “slow book”. In de grondige recensie van Literair Nederland staat over EB: “Het tempo is dus traag, zeer traag. (…) Maar desondanks boeiend met prachtige, duidelijke beelden en metaforen. Van de natuur, van het landschap, van de mensen, van de vogels, enz. (…) Er wordt meer bedoeld dan er concreet staat. (…) Eb is een prachtige roman, fraai geschreven. Zeker niet saai.” Wellicht zijn er lezers die zich ook willen aansluiten bij de Slow Book Movement. Oftewel de Traag Boek Beweging. Misschien is EB een begin.

Reageer hier

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s