Categorie archief: Evolutie van een huwelijk

#lezenintijdenvancorona

#ikschrijfthuis (dat deed ik altijd al)

#ikvertaalthuis (dat deed ik ook altijd al)

#ikleesthuis (dat deed ik vroeger overal)

Je bent wat je leest

Het thema van Nederland leest 2018 is voeding. Wat je eet heeft invloed op hoe je bent, hoe je je voelt, hoe je in de wereld staat. Wat je leest zegt iets over wie je bent. Hieronder drie fragmenten over voeding uit mijn romans:

[Geeske] pakt het zout en strooit het over de stukken vis die op tafel liggen. Ze wrijft het in de vis en legt de stukken terug op het bord. Ze gooit een handjevol zout in de pot op het fornuis. Het zinkt langzaam en voordat het de bodem heeft geraakt, is het al in het water opgelost. Niets laat zien dat het er ooit was, pas als ze het zou proeven, zou ze weten dat het bestond. Ze ziet zichzelf voor zich als een pilaar van zout. Ik zou oplossen, denkt ze bij zichzelf, het zoutvaatje in beide handen vastgeklemd, en stelt zich voor hoe er barsten beginnen te verschijnen in haar gestalte van zout en hoe ze begint te verbrokkelen, hoe langzaam en dan steeds sneller haar gezicht, haar lijf, haar vingers en tenen als zoutkorrels uiteenvallen op de grond, uitwaaieren en zich mengen met het zand van de woestijn. Eb, Twee vissen, blz. 52.

Toen [Anna Karen] door het hek reed zag ze mama in de keuken staan koken. Het zou wel soep zijn. Als mama kookte was het altijd soep. En ze maakte altijd te weinig zodat je je vol moest eten aan stokbrood met kruidenboter.  Ze stond met Deirdre in haar arm en een houten lepel in de hand. Oom Freek stond erbij met zijn fototoestel. Hij zakte door zijn knieën en hij verdween onder het aanrecht, uit haar zicht. Shannon was bezig een struik met gele bloemetjes achterin de tuin te planten, daar waar ze de tuin had opgehoogd met aarde en stenen. De evolutie van een huwelijk, 4. Winter, blz. 131.

De poelier koos een van de dikkere kippen, vouwde zachtjes haar vleugels dicht voordat hij haar in een krant opvouwde die hij vastknoopte met een touwtje. Hij overhandigde het pakketje en voor een klein ogenblik werd het hooggehouden door zowel de handen van de poelier als de handen van de dichter, tot Pablo het overnam en onder zijn arm stopte. Vanavond zou hij de sjalotjes, knoflook en peterselie snipperen en de kip ermee vullen. Dan zou hij wat boter in het velletje masseren, zachtjes de poten, de borst en vleugels kneden tot ze glommen, het met zout besprenkelen en met ontbijtspek bekleden, en dan een paar uur in de oven laten roosteren. Mon dieu, het zou hemels smaken! Delia zou de wijn inschenken, een Carménère als het aan hem lag, een Malbec als hij Delia haar zin gaf, wat waarschijnlijk zo was. De maan danst op het erf van de doden (PREVIEW).

Chateau Los Boldos Tradition Reserve Carmenere, Cachapoal Valley, Chile

Familiepuzzel

Rein Swart, recensent van Literair Nederland en Recensieweb schrijft: De evolutie van een huwelijk [is] een verbluffende familiegeschiedenis die Bremmer heel geslaagd over veel lijnen en in een rijke taal uiteen rafelt en weer bij elkaar brengt. De roman is daarmee een aanwinst voor de Nederlandse literatuur.  (10 juni 2015)

Recensie Trouw

Een boek dat zoals de titel belooft over de evolutie van een huwelijk gaat, maar eigenlijk over de evolutie van de fictie rond dat huwelijk, en hoe ieder daar anders in staat. Voor dat thema heeft de schrijfster de perfecte vorm gevonden – en een gewaagde: met zes verschillende vertellers en een door elkaar gehusselde chronologie. (…) Zo schept Bremmer een veelkantig mozaïek rondom een gebeurtenis die het verdere levensgeluk van de één bepaalt, terwijl de ander het expres negeert en een derde het voorval niet eens opmerkt. Aan het einde wil je direct weer terug naar het begin om nog een keer te lezen en beter op te merken wat je de eerste keer ontgaan was. (…) De evolutie van een huwelijk beantwoordt alleszins aan het door Masha verwoorde ideaal van de literatuur als basisbehoefte, om zichzelf beter te leren begrijpen. (…) Bremmer slaagt er prachtig in duidelijk te maken waarom we literatuur nodig hebben. (7 februari 2015)

Recensie De Groene Amsterdammer

Je moet maar durven. (…) een verhaal vertellen dat heen en weer schiet tussen gisteren, vandaag en morgen, en dan níet in een logische volgorde. (…) Ik zou nog even door kunnen gaan met staaltjes opsommen van schrijversmoed. Dat zou deze schrijfster en haar werk ook wel toekomen. (…) Dat De evolutie van een huwelijk me (…) in zijn greep had, heeft allereerst te maken met de sterke schrijfstijl van Bremmer. Ze mag het je in de compositie lastig maken, haar stijl is afgewogen, meeslepend, intelligent, het verhaal dat ze je vertelt is basaal en menselijk. (…) In feite handelt de roman dáárover: over verlangens die zich niet weg laten rationaliseren (…) dat Bremmer dan weer hoekig en haperend, bijna met tegenzin lijkt het, vertelt, en dan weer razendsnel en soapy voort doet glibberen. Fascinerend, vond ik. (…) Bremmer kan erg goed schrijven. (…) De evolutie van een huwelijk vind ik een prachtige roman, prachtig in zijn ambitie, in een pogen een oud verhaal een nieuwe emotie te geven. (22 januari 2015)

5 sterren in het Parool

(…) de vorm waarin dit verhaal wordt verteld, de serieuze aandacht voor details en de milde ironie en humor zorgen ervoor dat het geheel altijd dynamisch en spannend is. Je verveelt je geen moment (…) De evolutie van een huwelijk is een intrigerende, monomane roman. (8 januari 2015)

Het Parool: De beste boeken van 2014

De evolutie van een huwelijk

Omslag: Esther van Gameren

Bremmer is één van onze beste schrijvers, maar haar boeken worden tot nu toe helaas te weinig opgemerkt.

Rebekka W.R. Bremmer publiceerde met De evolutie van een huwelijk (Querido) haar tweede roman. (…) De stijl en de compositie ervan maken dit boek bijzonder. (…) Het verhaal begint regelmatig opnieuw, maar dan wordt alles vanuit een ander perspectief verteld. Tussen haakjes staan overwegingen over nut en wezen van deze roman en de roman in het algemeen. (18-12-2014)

De Telegraaf:

Bremmer voert de spanning in haar tweede roman mooi op in haar verhaal van drie dagen, dat ze telkens vanuit een andere dag en een ander perspectief vertelt. **** (13-12-2014)

Behalve een ode aan de literatuur is haar nieuwe roman ook een spannend liefdesverhaal. Ze wisselt tussen vandaag, morgen en gisteren en beziet een situatie telkens vanuit een ander perspectief. “De lezer wordt een huiskamer in Amsterdam-Noord binnen geslingerd waar een grote familie bijeen is. Er is iets ergs gebeurd, zoveel is zeker. Maar wat en op wie dat impact heeft, wordt pas in de loop van het verhaal duidelijk.” (22-11-2014)

Terugkijken: Letteren Etcetera

Kenneth van Zijl: “Een gesprek met Rebekka Bremmer. Zij schreef haar tweede boek De evolutie van een huwelijk en dat is een hele bijzondere exercitie geworden. Ik moest denken aan Virginia Woolf…”

Letteren &cetera 22 november 2014

Het is altijd Een perfecte dag voor literatuur

Veel dank aan de boekbloggers van Een perfecte dag voor literatuur! Dit is wat een aantal van hen te zeggen had over De evolutie van een huwelijk:

Isabel Peters – Het continue switchen tussen tijden en personages zorgt niet voor onrust, maar is juist een mooi spel dat subtiel steeds meer van het plot onthult. Het maakt ‘De evolutie van een huwelijk’ tot een bijzonder mozaïek. (…) Een prachtboek.

Manjo van Boxtel – Pas ruim over de helft besefte ik wat ik in handen had en nu, achteraf, kan ik terugkijken op een bijzonder pareltje.

Peter Pellenaars – Ik ben zeer enthousiast over deze roman van Rebekka W.R. Bremmer. Naast de boeiende vertelconstructie heb ik ook erg kunnen genieten van datgene wat zij te vertellen heeft en de literaire manier waarop zij dat doet.

Yolanda de Haan – Wat eerst een verwarrend kluwen aan verhaallijnen lijkt, wat eerst voornamelijk interessant is door de literaire vorm, grijpt me en laat me niet meer los. (…) Ik raad liefhebbers van literatuur en van wat puzzelen, van literaire kunstgrepen aan om De evolutie van een huwelijk een kans te geven en te omarmen.

Jenny – Dit boek heeft mij echt geboeid ondanks dat het in het begin even zoeken was. Gaaf om steeds een ander geluid te horen in de hoofdstukken en helemaal de diepte in te gaan in een ander personage.

Evelyne Hermans – In dit boek is de subjectiviteit van taal echter geen tekortkoming. De roman is juist een pleidooi voor het geschreven woord. Met haar verteltechniek laat de schrijfster zien dat ze in staat is om met woorden een driedimensionaal, volledig beeld te scheppen. Alsof je naar een film kijkt. Maar dan beter.

Johanna Dobbinga – Echt geweldig vind ik de ervaring dat je na het lezen van deze roman met heel veel vragen blijft zitten. Sommige verhaallijnen zijn totaal niet uitgewerkt of stoppen juist op een belangrijk moment. En ik merkte bij mijzelf dat dit absoluut geen ontevreden gevoel geeft, maar juist de bevestiging dat evolutie ook een voortdurend doorgaand proces is, zonder een duidelijk begin en eind.

MickMooi boek! 

Joanazinha – De evolutie van een huwelijk is een prachtige roman over familiebanden, liefde en trouw, met scherpe observaties, ongemakkelijke emoties, en verborgen agenda’s. (…) Het taalgebruik is elegant en tegelijkertijd to the point. Ondanks de vele perspectiefwisselingen en herhalingen van dezelfde gebeurtenissen wordt er geen woord teveel gebruikt en evolueert de lezer mee met het verhaal. Heden en verleden, gisteren en morgen vloeien daarbij in elkaar over.