Madrid, Spanje, december 1934

Federico haastte zich langs de smalle trap naar beneden, greep zich aan de trapleuning vast, struikelde omdat de laatste trede eerder kwam dan hij verwachtte en hij zwaaide de deur van Margarita’s kleedkamer open zonder eerst te kloppen. ‘Mijn hart, Mago, hij springt straks nog uit mijn borst!’

Ze keek hem aan, loensend met haar rechteroog, haar prachtige lippen in een glimlach gebogen. ‘En wat doe je dan? Dan ren je meteen achter hem aan!’ Ze stond op.‘Is het tijd?’

Federico knikte.

‘Kom hier.’ Ze trok hem naar zich toe, nam zijn hoofd in haar handen. ‘Alles komt goed. Ze zullen er weg van zijn. Ze zullen weg zijn van jou!’

Ze liepen naar het podium, hand in hand, en Margarita liep het podium op, liet Federico in de coulissen achter. Ze ging zitten in de schommelstoel, verplaatste het borduurraam aan haar voeten, liet haar hoofd rusten in haar hand. Ze sloot haar ogen en het blauwe theaterlicht gaf haar gezicht een dromerige gloed.

De maan danst op het erf van de doden (verwacht in de herfst van 2018)

Advertenties

LiteNatuur, drie fragmenten

Het thema van de Boekenweek is Natuur. In mijn boeken is de natuur nooit ver weg.

Eb, hoofdstuk 20. Strandgaper

“Geeske wordt opgeschrikt door een schaduw die over haar arm glijdt. Een wolk trekt voor de zon, ontneemt ze even het licht, om dan weer voort te gaan. Vanuit het noordwesten komen er nog meer wolken aan. De blauwe hemel vertoont steeds meer wit. Ze kijkt naar de haartjes op haar arm die omhoog worden geblazen door de wind. Een paar lepelaars trekt met uitgestrekte nekken voorbij. Het is tijd om naar huis te gaan.

Geeske steekt recht door het binnenland, langs de schuren, voorbij de Roomse huisjes, door het hoge gras. Gezientje blijft achter haar. Haar passen zijn nu minder groot en Geeske hoort hoe ze steeds moeizamer ademhaalt. Wanneer ze omkijkt, staat Gezientje stil. Ze torent uit boven het gras. Ze houdt een schelp tegen haar oor, de punt van de noordhoren steekt boven haar vingers uit. Als ze merkt dat Geeske naar haar kijkt, zet ze zich weer in beweging. Geeske gaat verder, maar nu iets langzamer. De kerktoren komt in zicht en dan de omheining van het kerkhof, de kweeperenboom.”

De evolutie van een huwelijk, hoofdstuk 5. Winter

“Toen ze aankwamen waren de bladeren nog groen geweest, sappig door de regen, nu waren ze bruin en begonnen ze al aan de bomen te rotten voordat ze naar beneden vielen. Er waren wel wat droge dagen geweest, maar met zo’n grauwe lucht en zo’n hoge luchtvochtigheidsgraad dat het net zo goed had kunnen regenen. Ze had geen hekel aan de regen, verwelkomde het vaak, maar niet elke en iedere dag dat constante geroffel op het dak, op de stoep, op haar regenjas… Ze ging op haar knieën zitten en duwde met haar handen in de grond, haar armen gleden gemakkelijk tot aan haar ellebogen de aarde in. Het zwarte, vochtige kruim omsloot haar ledematen en ze bleef even zitten, geborgen in de koelte van de grond. Ze snoof de geur op van de omgewoelde aarde, de geur van verwachting, van een nieuw begin.”

De maan danst op het erf van de doden, Madrid, September 1934, Maruca Reyes [PREVIEW]

“In de deuropening stond een vrouw. Kaarsrecht, heel beheerst. Haar zomerjurkje de kleur van de Brugmansia die rondom hun huis in Batavia groeide. Heel even kwam de geur bij haar terug, de bedwelmende zweem die de bloemen verspreidden zodra het donker werd, bungelend, wiegend, steeds wijder en wijder geopend, de lucht een transparante muur van hitte en vocht. Pablo had haar de Engelse naam geleerd, Angel’s Trumpets. De jazzband van de engelen is weer begonnen met spelen, zei hij dan, het is bedtijd. Toen sliepen ze nog in hetzelfde bed. In dezelfde kamer. Ze keek naar hem. Hij keek naar de vrouw.”

ferns.jpg

De maan danst op het erf van de doden

Juli 1936. De politieke spanningen in Spanje lopen hoog op en verscheuren het land. Conservatieven, monarchisten en katholieken – steeds meer mensen verenigen zich tegen de Republiek en de progressieve veranderingen van de linkse regering. Ook de Spaanse dichter Federico García Lorca wordt verguisd om zijn linkse sympathieën. Zijn goede vriend Pablo Neruda, consul van Chili in Madrid, probeert hem ervan te overtuigen niet naar zijn geboortestreek Andalusië af te reizen maar in Madrid te blijven, waar het veiliger is. Dan pleegt generaal Franco een staatsgreep en breekt de Spaanse Burgeroorlog uit. Duizenden buitenlanders komen naar Spanje om tegen het fascisme te vechten, zoals de Rotterdamse Fanny Schoonheyt. Neruda stuurt zijn vrouw met hun dochtertje naar haar familie in Nederland en keert zelf terug naar Chili. Hij zint op een manier om de Spanjaarden te helpen. Maar waar is Lorca? En waarom heeft hij al dagen niets van hem gehoord?

dmdohevdd-rwrbOmslag: Esther van Gameren

Verwacht: Voorjaar 2018

Contract getekend derde roman

Ja! Ik heb het contract getekend voor mijn derde roman, De maan danst op het erf van de doden, gebaseerd op ware feiten en historische personen. Verwacht: Voorjaar 2018.

contract
Links mijn redacteur Josje Kraamer, rechts mijn agent Willem Bisseling

De evolutie van een huwelijk

Masha leidt een comfortabel leven in Amsterdam-Noord met haar man Bastiaan en haar puberdochters Molly Bloem en Anna Karen. Ze geeft les aan de universiteit en vult haar dagen met wat ze het liefst doet: lezen. Dan kondigt Bastiaan aan dat zijn broer Frederick naar Nederland komt, met zijn Nieuw-Zeelandse vrouw Shannon en hun baby Deirdre. Masha heeft Frederick al meer dan twintig jaar niet gezien. Omdat ze er de ruimte voor hebben, biedt Bastiaan het jonge gezin hun zolderverdieping aan. Terwijl Masha haar best doet afstand te bewaren, raken de levens van de twee gezinnen steeds meer verstrikt in elkaar. Kan een herinnering een huwelijk bedreigen? De evolutie van een huwelijk is een scherpzinnige roman over familiebanden die worden aangehaald en weer verbroken. http://www.youtube.com/watch?v=3xQsfvD0QbI

Debuutprijs

De website van de Vrouw Debuutprijs is in de lucht! Onder het kopje Jury kun je niet alleen lezen wie er in de jury zit, maar ook wat de beoordelingscriteria zijn en hoe de jury tot haar oordeel hoopt te komen. Deze transparantie is zeer welkom – ook al hangt veel af van smaak en is het onmogelijk zulke uiteenlopende prozawerken objectief te beoordelen en vergelijken.