DE MAAN DANST OP HET ERF VAN DE DODEN

De Groene Amsterdammer‘Bremmer […] schreef een gewaagde, pakkende roman. […] een grote emotionele kracht […]  Ze is op haar sterkst als ze kijkt en kijkt, nog preciezer, als ze alles wil laten zien van dichtbij, ze graaft en graaft en legt precies dan haar sterkste getuigenis af. […] Hoogtepunt van de roman is de beschrijving van de laatste dagen van Federico García Lorca […] En juist dan, in de beschrijving hoe het mogelijkerwijs was, in de dialogen met ouders, vrienden, bewakers, in de onzekerheid bij Lorca, komt de gruwel boven drijven.’  Kees ’t Hart, 24 april 2019

NPO De ochtend van 4Rebekka Bremmer weet [de Spaanse Burgeroorlog] op heel bijzondere wijze te beschrijven […] de dood van Lorca is zo indrukwekkend beschreven […] [Bremmer] is een talent dat we moeten gaan lezen en moeten omarmen als Nederlanders. Bob Kappen, Athenaeum Amsterdam, 4 april 2019.

Parool: Bremmer kruipt in de hoofden van de personages en zoomt in op hun handelen, alsof ze een camera hanteert. Het verhaal speelt zich als een epische speelfilm af voor de ogen van de lezer. […] haar idealistische vertelling vanuit een originele invalshoek vraagt om een grootse en meeslepende aanpak. Dieuwertje Mertens, 3 april 2019.

TrouwBremmer vertelt de verhalen van Neruda en Schoonheyt in flarden, de lezer schiet heen en weer door tijd en plaats. Personages bevinden zich in Barcelona, dan in Parijs, Bordeaux, Chili, Nederland, in verschillende fases in de oorlog. Bremmer laat op die manier veel aspecten van de oorlog zien – het slagveld, de linkse strijders en vrijbuiters, de politiek, de vluchtelingen, de ‘zuiveringen’ en executies – tegelijk vertelt ze de verhalen van haar beroemde personages, elk vanuit hun eigen perspectief en entourage. […] De machteloosheid van Lorca in zijn laatste dagen, de grootste dichter van Spanje en het beroemdste slachtoffer van de Burgeroorlog, die gaat onder je huid zitten, en levert het beste deel van deze roman op. […] Bremmer schrijft mooi en zintuiglijk [en het] boek is nog het best te omschrijven als een verbrokkeld mozaïek van verhalen, dat door de zorgvuldige observaties en zuivere stijl genoeg intrigeert om meer te willen lezen over deze mensen en deze oorlog. Gerwin van der Werf, 12 mei 2019.

Wordt Vervolgd, Amnesty International: ‘Met De maan danst op het erf van de doden heeft Rebekka W.R. Bremmer een pakkende roman geschreven over de Spaanse burgeroorlog (1936-1939). (…) Af en toe raken de levens van de hoofdpersonen elkaar, maar de enige echte constante in de roman is de maan die (…) aan het eind zelfs een klaaglied aanheft. Daar is alle reden toe, want García Lorca wordt kort na het uitbreken van de burgeroorlog geëxecuteerd, even buiten Granada. Dat levert een ijzingwekkende passage op.’ Maarten Reijnders, juli 2019

Hebban.nl: In ‘De maan danst op het erf van de doden’ volgt Rebekka W.R. Bremmer de wederwaardigheden van vier personen ten tijde van de burgeroorlog. Ze mikt daarbij meteen hoog want haar keuze valt op de jonge Nederlandse revolutionaire Fanny Schoonheyt, dichter-diplomaat Pablo Neruda, diens eerste echtgenote Maruca ‘Maria Hagenaar’ Reyes en Federico Garcia Lorca, vier hoofdpersonen waarvan heel wat bekend is. (…) Op zich is dat een interessant uitgangspunt voor een lezer. Nog mooier is het om vast te stellen dat de schrijfster erin slaagt om haar evenwicht te bewaren en die lezer een meer dan lezenwaardige roman te presenteren.