Recensies EB

Parool, 29 februari 2012: “Dit is een roman die de lezer echt ergens naartoe verplaatst, waarin een eigen universum wordt gecreëerd en waarin eigenzinnige, maar o zo levendig opgeroepen individuen centraal staan. (…) Dit is een roman waardoor je zelf ook weer beter naar de wereld gaat kijken, naar de werkelijkheid om je heen, en naar de Nederlandse literatuur van dit moment. Dat is een literatuur die een schrijfster als deze Bremmer heel goed kan gebruiken.”

Parool, 19 december 2012: “Eb is de beste Nederlandse roman van 2012.”

Cobra.be, 3 mei 2012: “‘Eb’ is een indrukwekkend romandebuut voor Rebekka Bremmer. Schijnbaar moeiteloos wekt ze een wereld tot leven zoals die zovele jaren geleden moet geweest zijn. De vissersgemeenschap is een dankbare setting voor dit  verhaal met Bijbelse dimensies, waar leven en dood elkaar op de hielen zitten en de schepping haar wrede spelletjes speelt met de nietige mens.”

Nederlands Dagblad, 27 april 2012: “Een verstilde roman die de verbeelding van de lezer in beweging zet. (…) Het vele wachten zorgt in de roman voor vertraging zonder dat het saai wordt. (…) Bremmer weet de spanning subtiel op te voeren, ook omdat er meer wordt gesuggereerd dan er concreet staat. (…) Knap hoe de schrijfster dit voor elkaar weet te krijgen. (…) De roman boeit door de zintuiglijke stijl, waarbij ingezoomd wordt op details (…) Hierdoor en door de prachtige natuurbeschrijvingen zie je het eiland helemaal voor je en proef je de sfeer. Een schilderij van woorden. (…) EB is een roman waarin alles uiteindelijk betekenis heeft. Zelfs de titels van de hoofdstukken zijn vol van symboliek. Tegelijkertijd is het een roman met veel realistische details. Juist die combinatie maakt de roman zo boeiend.”

Recensieweb, 18 september 2012: “Bremmer brengt de emoties en twijfels van Geeske knap over, en juist door bepaalde zaken níet uit te leggen raakt ook de lezer vertwijfeld. (…) een intrigerende roman.”

Reformatorisch Dagblad, 22 juni 2012: “Rebekka Bremmer schrijft prachtige debuutroman (…) Mede doordat het verteltempo in ”Eb” vanwege de vele mooi getoonzette natuur- en gedachtebeschrijvingen vrij laag ligt (…) is het lezen van dit boek een waar genoegen.(…) Bremmer bewijst met dit boek dat een auteur zich niet hoeft te verliezen in rauw taalgebruik om een realistisch, aangrijpend verhaal te schrijven waarin de personages werkelijk van vlees en bloed zijn.

Literair Nederland: “Eb is een prachtige roman, fraai geschreven. Zeker niet saai. Interessant om er met anderen over te praten.(…) boeiend met prachtige, duidelijke beelden en metaforen. Van de natuur, van het landschap, van de mensen, van de vogels, enz.”

TROS Nieuwsshow Boekenrubriek, 17 maart 2012  (vanaf minuut 10): “…een spectaculair goed debuut.”

Hanta, 29 juni 2012: “Gaandeweg wordt duidelijk dat Eb niet gaat over het wachten op een uitgevaren en verloren gewaande visser. Eb gaat over barre grond en een bar lichaam. (…) En dan is er nog de taal, die precies is en zich voegt naar wat beschreven en gezegd moet worden, en schippert tussen realisme – die niet magische variant – en naturalisme.”

Leestafel (recensies): “Langzaam lezen, en genieten: dit debuut is een verstilde roman die in al haar eenvoud gaat over de grote thema’s: over leven en dood. Heel mooi!”

Pink Bullets: “Een boek lezen over een vissersvrouw die niets anders doet dan wachten tot haar man thuis komt, is dat boeiend? Ja, dat is enorm boeiend. Mits het is opgeschreven door Rebekka W.R. Bremmer, zij is er in geslaagd om een geweldig verhaal op te hangen aan één dag, waarop niets anders gebeurt dan wachten. (…) een waar kunststukje (…).”

TV Limburg De Bieb (vanaf minuut 4:20), 6 april 2012: “… een prachtig boek.”

NBD Biblion: “Prachtig romandebuut (…) Het is fraai geschreven, in een traag tempo dat past bij de zee en het eiland.”

De Telegraaf: “Boekentip van de week: Rebekka W.R. Bremmer zuigt je met haar sterke debuut EB een geïsoleerde en hechte vissersgemeenschap binnen, waar de eilandidylle van vissersvrouw Geeske door een indringster wordt bedreigd.”

LOS Magazine, 3 september 2012: Bést een saai onderwerp: eilandbewoners en vissersvrouwen, Hollandse luchten en harde karakters. Totdat je in Eb begint en ineens merkt dat de uren omgevlogen zijn en met een diepe zucht het uitgelezen boek dichtslaat. Stoppen kan echt niet meer, zo direct word je meegezogen in de gevoelens van het personage Geeske, een vissersvrouw die wacht op de terugkomst van haar geliefde Johannes. (…) Een prachtig boek, heel verstild, maar bijzonder beeldend.”

Trouw, 31 maart 2012 “Vissersvrouwen bevolken dit bijzondere debuut.”

Libelle Boek van de Week 8+ “Wie ooit een Waddeneiland bezocht en houdt van de geur van het zilte water, de eeuwige wind en vooral de rust op de eilanden, leest dit boek. Je zakt honderd jaar terug in de tijd en krijgt heimwee naar de stilte. (…) Deze rust, dit aanvaarden van een langzaam, ongecompliceerd leven, is de grote kracht van deze roman: het verhaal van de wachtende Geeske vertraagt de tijd.”

EO Visie, 3 september 2012: “Op een Nederlands eiland wacht vissersvrouw Geeske op haar man, die al vier dagen wordt vermist. (…) Als ‘overkanter’ Gezientje onverwacht langskomt, wordt de vraag des te prangender wat er met Johannes is gebeurd.In EB, het prachtig geschreven debuut van Rebekka Bremmer (1977), spelen bijbelteksten voortdurend een rol.”

8Weekly: “Een laag tempo en weinig actie vraagt om een beschrijvende stijl, die Bremmer dan ook terdege inzet. Het eiland, de huisjes, de vuurtoren, de vissersnetten, de kleur van Geeske’s rok en het patroon van Johannes’ trui: het komt allemaal voorbij, in soms overrompelend veel detail (…) Sterker zijn de dialogen: gesprekken tussen Geeske, haar dochter en haar vriendinnen doen subtiel uit de doeken hoe de verhoudingen liggen op het eiland. (…) Maar wat het meeste bij blijft zijn de emoties en gedachten van Geeske zelf: wat ze voelt over haar relatie met Johannes, over de steelse blikken die een andere eilandbewoner haar al jaren toewerpt, haar jarenlange verlangen naar een kind en haar liefde voor haar enige dochter.”

Wapenveld: “Op een knappe en natuurlijke manier laat Bremmer Geeske haar gedachten en bezigheden verweven met het Woord. (…) Met Eb heeft Rebekka Bremmer een fijnzinnige debuutroman geschreven die een nog groter lezerspubliek verdient. Al was het alleen maar om je onder te dompelen in een wereld van weldadige rust, waarin er alle tijd is om de dingen met aandacht te doen: met je kleindochtertje schelpen en pieren zoeken op het strand, en de vissoep uren op het kolenfornuis laten pruttelen.”

Literairedebuten.nl: “(…) een debuut dat naar meer smaakt en zeker interesse opwekt naar Bremmers volgende boek.”

Lover, 2 augustus 2012: “Eén lange dag, van ’s ochtends vroeg tot het moment dat de bedstee wordt opgezocht, is de lezer bij Geeske. In een geslaagde les in onthaasting laat Bremmer ons toekijken hoe Geeske zich wast met de waslap, de aardappels schilt en met kleindochter Geesje in gesprek is terwijl ze op het strand naar pieren graven.”

Opzij, april 2012: “In minuscule beschrijvingen van haar bezigheden – het kaken van de vis, het graven naar pieren, het voeren van de kippen en de zorg voor haar kleinkind Geesje – kruipt het trage gevoel van wachten bijna in je eigen lijf.”

NRC, 30 maart 2012: “Want zoals zo vaak in Nederlandse literatuur is het fijn sentiment slaan uit het vermoeden in een Almachtige, al waakt Bremmer voor een oversentimentele aanpak.”

Recensies van lezers:

Selexyz.nl: “Om nog dagen over te filosoferen. Heerlijk.’

bol.com: “Ik heb het boek in één keer uitgelezen, want ik kon niet stoppen met lezen.”

Boekenproeven: “Mooi boek met veel details waarin niet veel gebeurt maar waarin  door de personen veel gedacht wordt over heden en verleden.”

Goodreads: “Prachtig beschreven eilandleven, leent zich voor rustig lezen en genieten van de tekst.”

Boekhandel Smit: “Fijnzinnig, authentiek boek over vrouwenlevens in een vissersdorp; Bremmer kiest niet voor goedkope oplossingen, respecteert het leven zoals het is, en in die ruimte ontstaat welhaast literaire poezie.”

Advertenties

Een gedachte over “Recensies EB

  1. Inge

    Een ogenschijnlijk vermoeiend boek maar verrassend meeslepend.
    De grote vraag: was Gezientje nu wel of niet Johannes’ minnares?

Reageer hier

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s