Volkskrant, Trouw en de Beste 5 boeken

Volkskrant: Een waagstuk, dit vierluik [over Lorca, Neruda, Maruca en Fanny], waarin mooi uitgesponnen beschrijvingen staan. Maarten Steenmeijer, 10 mei 2019.

Trouw: Bremmer vertelt de verhalen van Neruda en Schoonheyt in flarden, de lezer schiet heen en weer door tijd en plaats. Personages bevinden zich in Barcelona, dan in Parijs, Bordeaux, Chili, Nederland, in verschillende fases in de oorlog. Bremmer laat op die manier veel aspecten van de oorlog zien – het slagveld, de linkse strijders en vrijbuiters, de politiek, de vluchtelingen, de ‘zuiveringen’ en executies – tegelijk vertelt ze de verhalen van haar beroemde personages, elk vanuit hun eigen perspectief en entourage. […] De machteloosheid van Lorca in zijn laatste dagen, de grootste dichter van Spanje en het beroemdste slachtoffer van de Burgeroorlog, die gaat onder je huid zitten, en levert het beste deel van deze roman op. […] Bremmer schrijft mooi en zintuiglijk [en het] boek is nog het best te omschrijven als een verbrokkeld mozaïek van verhalen, dat door de zorgvuldige observaties en zuivere stijl genoeg intrigeert om meer te willen lezen over deze mensen en deze oorlog. Gerwin van der Werf, 12 mei 2019.

De Groene AmsterdammerDit vindt ‘De Groene’ de beste vijf boeken van april: Met deze maand boeken van Manon Uphoff, Valeria Luiselli, Hans Achterhuis, Anneke Brassinga en Rebekka Bremmer. 13 mei 2019.

Lorca
Federico García Lorca
Advertenties

Recensie De Groene Amsterdammer

Kees ’t Hart: ‘Bremmer […] schreef een gewaagde, pakkende roman. […] een grote emotionele kracht […]  Ze is op haar sterkst als ze kijkt en kijkt, nog preciezer, als ze alles wil laten zien van dichtbij, ze graaft en graaft en legt precies dan haar sterkste getuigenis af. […] Hoogtepunt van de roman is de beschrijving van de laatste dagen van Federico García Lorca […] En juist dan, in de beschrijving hoe het mogelijkerwijs was, in de dialogen met ouders, vrienden, bewakers, in de onzekerheid bij Lorca, komt de gruwel boven drijven.’ De Groene Amsterdammer, 24 april 2019

IMG_20190411_154351

Recensie De Groene Amsterdammer

Je moet maar durven. (…) een verhaal vertellen dat heen en weer schiet tussen gisteren, vandaag en morgen, en dan níet in een logische volgorde. (…) Ik zou nog even door kunnen gaan met staaltjes opsommen van schrijversmoed. Dat zou deze schrijfster en haar werk ook wel toekomen. (…) Dat De evolutie van een huwelijk me (…) in zijn greep had, heeft allereerst te maken met de sterke schrijfstijl van Bremmer. Ze mag het je in de compositie lastig maken, haar stijl is afgewogen, meeslepend, intelligent, het verhaal dat ze je vertelt is basaal en menselijk. (…) In feite handelt de roman dáárover: over verlangens die zich niet weg laten rationaliseren (…) dat Bremmer dan weer hoekig en haperend, bijna met tegenzin lijkt het, vertelt, en dan weer razendsnel en soapy voort doet glibberen. Fascinerend, vond ik. (…) Bremmer kan erg goed schrijven. (…) De evolutie van een huwelijk vind ik een prachtige roman, prachtig in zijn ambitie, in een pogen een oud verhaal een nieuwe emotie te geven. (22 januari 2015)