Tagarchief: Fanny Mendelssohn play

Clara Schumann – Bleke rozen

Clara_Schumann_(1857)

Vandaag 124 jaar geleden stierf de concertpianiste en componiste Clara Schumann.

CLARA: Nee. Het is genoeg geweest. De laatste klanken zijn voor mij weggestorven. Nu rest mij slechts de stilte en dat geeft mij troost. Het voert mij terug naar de tijd toen ik nog geen woorden had, toen ik nog niet hoefde te spreken. Kun je geloven dat de dokters dachten dat ik doof was! Ik! Ik opende mijn mond pas toen ik vijf jaar was en er niet meer onderuit kwam. Toen ik Robert leerde kennen, was het niet de muziek die mij in hem aantrok, maar de stilte. Het zijn de momenten die ik het meeste koester. De uren die wij zwijgend met elkaar hebben doorgebracht.

FANNY: Een briljante componist en een virtuose concertpianiste die uren bij elkaar zitten zonder iets te zeggen, zonder iets te spelen? Wat een verspilling! Denk eens aan al die werken die jullie nog hadden kunnen componeren, aan de liederen die wij daardoor zijn misgelopen, als…

CLARA: Sssshhhhh!

Uit Bleke rozen: een muzikale dialoog tussen Clara Schumann en Fanny Mendelssohn

CLARA: No. Enough is enough. The last notes have died away. Silence is all that remains and it consoles me. It brings me back to the time when I didn’t need words, when I didn’t have to speak. Can you believe the doctors thought I was deaf! Me! I didn’t start to talk until I was five and only because I had no choice. When I met Robert it wasn’t music that attracted me to him, it was the silence. Those are the moments I cherish most, the hours we spent in silence.

FANNY: A brilliant composer and a virtuoso pianist who sit together without uttering a word, without making music? What a waste! Just think of all the works you could have composed, all the songs you never wrote…

CLARA: Sssshhhhh!

From Pale Roses: A musical dialogue between Clara Schumann and  Fanny Mendelssohn

CLARA: Nein. Es ist genug so. Die letzten Töne sind für mich ausgeklungen. Jetzt bleibt mir nur noch die Stille und das gibt mir Trost. Es bringt mich zurück in die Zeit, in der ich noch keine Worte hatte, als ich noch nicht zu sprechen brauchte. Kannst du dir vorstellen, dass die Ärzte dachten, ich sei taub! Ich! Ich machte den Mund erst auf, als ich fünf Jahre alt war und nicht mehr umhin konnte. Als ich Robert kennenlernte, war es nicht die Musik, die mich in ihm anzog, sondern die Stille. Das sind meine kostbarsten Momente. Die Stunden, die wir schweigend miteinander verbrachten.

FANNY: Ein brillanter Komponist und eine virtuose Konzertpianistin, die Stunden lang zusammen sitzen, ohne etwas zu sagen, ohne etwas zu spielen? Was für eine Verschwendung! Denk an all die Werke, die ihr noch hättet komponieren können, an die Lieder, die uns dadurch entgangen sind, wenn…

CLARA: Schschscht!

Aus Rosen so blass: ein musikalischer Dialog zwischen Clara Schumann und Fanny Mendelssohn, Übersetzung Hanna Kok-Ahrens

Pale Roses, a musical dialogue

Pale Roses is a play for two actresses and a pianist. It is about the composers Clara Schumann and Fanny Mendelssohn, two women who never met in real life – but could have. While Clara lies on her deathbed, Fanny appears to her. They talk and argue about music, men, life and love. They sing their own songs and some songs of Schumann, Brahms and Mendelssohn. They seem to grow further and further apart, but in the end, when it is time for the last song, they realise they may have lost a lot in life, but they have found each other.

‘Bleke Rozen’ in je huiskamer

De voorstelling Bleke Rozen wordt nog in een aantal huiskamers gespeeld. Ook een voorstelling bij jou thuis? klik hier

Hier vind je enkele reacties op de voorstelling.

Website ‘Bleke rozen’

Voor meer informatie over de voorstelling Bleke rozen – een muzikale dialoog tussen Clara Schumann en Fanny Mendelssohn ga naar http://web.me.com/hylkeschouten/bleke_rozen/de_voorstelling.html

Plays for Two to Six Actresses

Pale Roses

Two actresses/singers, one pianist, 100 minutes.

A fictional encounter between Clara Schumann and Fanny Mendelssohn. Songs by Clara & Robert Schumann, Fanny & Felix Mendelssohn & Johannes Brahms.

Available in German and Dutch. Soon in English.

Down at the Beach

Four actresses, 90 minutes.

A play about four sisters dealing with the suicide of one them. Based on a poem by e.e. cummings (maggie and milly and molly and may).

Available in English, German and Dutch.

Kafka’s Harem


Six actresses, 70 minutes.

Three of Kafka’s real life girlfriends meet three of his female characters.

Available in English, German, Dutch and Hebrew.

Translations!

My play Bleke Rozen (Pale Roses) about Clara Schumann and Fanny Mendelssohn has been translated into German by Hanna Kok-Ahrens (who also translated Kafka’s Harem and Down at the Beach) and will soon get its own page on this blog. I am working on the English translation. At the same time I am working on the Dutch translation of Down at the Beach.

Israeli production of Kafka’s Harem

Talia Levin has translated Kafka’s Harem into Hebrew and will also star in the Israeli production which will be performed in Tel Aviv.

Scene 6 (fragment)

MILENA: He was ill, Dora. He had to attach himself to someone. You just came along at the right time.

DORA: He wasn’t too ill to choose, Milena! He chose me. He thought he would get better. I thought he would get better.

MILENA: And then? What would you have done?

DORA: We would have emigrated to Tel Aviv and have opened a restaurant. I would be the cook and he would be the waiter.

MILENA: You know how to cook for one, not for a room full of people. And he? A waiter? My god, Dora! He’s a writer!

DORA: We would have succeeded.

MILENA: And what about his writing?

DORA: His writing! His writing! I don’t care about his writing! It wasn’t important in our relationship! I fell in love with a man, not with a writer. He’d changed, Milena. He didn’t have to write anymore. He had me. I was enough.