Tagarchief: historische roman

Gedicht

Vandaag begint de Week van de Poëzie met de gedichtendag. Begin april verschijnt mijn nieuwe roman ‘De maan danst op het erf van de doden’, over de Spaanse Burgeroorlog en de twee dichters Neruda en Lorca.

De dans van de maan in Santiago

Zie daar die witte charmeur                                                                                                           Zie daar zijn geradbraakte lijf

Het is de maan die danst                                                                                                                  Op het erf van de doden

Zie zijn geradbraakte lijf                                                                                                                 Zwart van de schaduwen en wolven

Moeder: de maan danst                                                                                                                        Op het erf van de doden…

Uit Zes Galicische gedichten, Federico García Lorca

 

 

 

De maan danst op het erf van de doden

Juli 1936. De politieke spanningen in Spanje lopen hoog op en verscheuren het land. Conservatieven, monarchisten en katholieken – steeds meer mensen verenigen zich tegen de Republiek en de progressieve veranderingen van de linkse regering. Ook de Spaanse dichter Federico García Lorca wordt verguisd om zijn linkse sympathieën. Zijn goede vriend Pablo Neruda, consul van Chili in Madrid, probeert hem ervan te overtuigen niet naar zijn geboortestreek Andalusië af te reizen maar in Madrid te blijven, waar het veiliger is. Dan pleegt generaal Franco een staatsgreep en breekt de Spaanse Burgeroorlog uit. Duizenden buitenlanders komen naar Spanje om tegen het fascisme te vechten, zoals de Rotterdamse Fanny Schoonheyt. Neruda stuurt zijn vrouw met hun dochtertje naar haar familie in Nederland en keert zelf terug naar Chili. Hij zint op een manier om de Spanjaarden te helpen. Maar waar is Lorca? En waarom heeft hij al dagen niets van hem gehoord?

dmdohevdd-rwrbOmslag: Esther van Gameren

Verwacht: Voorjaar 2018

Contract getekend derde roman

Ja! Ik heb het contract getekend voor mijn derde roman, De maan danst op het erf van de doden, gebaseerd op ware feiten en historische personen. Verwacht: Voorjaar 2018.

contract

Links mijn redacteur Josje Kraamer, rechts mijn agent Willem Bisseling

Wachten is hopen

Lees hier het interview op hetgoedeleven.com.

[fragment]

Geeske, de hoofdpersoon van Eb is iemand die tussen hoop en vrees leeft. Ze wacht op haar man en weet niet of hij terugkomt. Hoe kwam je op het idee om een boek over haar te schrijven?

“In het Spaans heb je één woord voor wachten en hopen. Dat is iets wat me fascineert: is het zo dat als je ergens op wacht, dat je er dan tegelijkertijd op hoopt? Of kun je ook wachten zonder te hopen?

Als je wacht hang je ergens tussenin. Het is een soort weegschaal, een balans, je hebt alle tijd om de balans op te maken. Je bent eigenlijk nergens, niet in het verleden en niet in de toekomst. Dat geeft veel tijd om over dingen na te denken, voor herinneringen.

 

Pageturner

Behalve dat je er EB kunt winnen, kun je dit erover lezen in LOS Magazine: Bést een saai onderwerp: eilandbewoners en vissersvrouwen, Hollandse luchten en harde karakters. Totdat je in Eb begint en ineens merkt dat de uren omgevlogen zijn en met een diepe zucht het uitgelezen boek dichtslaat. Stoppen kan echt niet meer, zo direct word je meegezogen in de gevoelens van het personage Geeske, een vissersvrouw die wacht op de terugkomst van haar geliefde Johannes. (…) Een prachtig boek, heel verstild, maar bijzonder beeldend.”

Signeersessie

Plantage Boekhandel Van der Plas

EB boek van de week op Cobra.be

Mijn eerste Vlaamse recensie! Ik hecht aan de mening van onze zuiderburen en ik ben dan ook erg blij met deze recensie op http://www.cobra.be. Zij schrijven over EB: “De levens van de mensen in deze hechte vissersgemeenschap deinen mee met de getijden van de zee. In rake lijnen beschrijft Rebekka Bremmer de dagelijkse handelingen die haar hoofdpersonage als vissersvrouw verricht. (…) Maar de komst van de onbekende vrouw werpt schaduwen op de schijnbare idylle. Zij is de streng die Johannes al die jaren aan het vasteland is blijven binden. Het geluk van Geeske, Johannes en en hun dochtertje was, zo blijkt nu, nooit zo eenvoudig en vanzelfsprekend als het wel leek. (…) De vissersgemeenschap is een dankbare setting voor dit  verhaal met Bijbelse dimensies, waar leven en dood elkaar op de hielen zitten en de schepping haar wrede spelletjes speelt met de nietige mens.”

Recensie Nederlands Dagblad

Het Nederlands Dagblad schrijft vandaag in haar recensie van EB: “Een verstilde roman die de verbeelding van de lezer in beweging zet. (…) Het vele wachten zorgt in de roman voor vertraging zonder dat het saai wordt. (…) Bremmer weet de spanning subtiel op te voeren, ook omdat er meer wordt gesuggereerd dan er concreet staat. (…) Knap hoe de schrijfster dit voor elkaar weet te krijgen. (…) De roman boeit door de zintuiglijke stijl, waarbij ingezoomd wordt op details (…) Hierdoor en door de prachtige natuurbeschrijvingen zie je het eiland helemaal voor je en proef je de sfeer. Een schilderij van woorden. (…) EB is een roman waarin alles uiteindelijk betekenis heeft. Zelfs de titels van de hoofdstukken zijn vol van symboliek. Tegelijkertijd is het een roman met veel realistische details. Juist die combinatie maakt de roman zo boeiend.”

Pleidooi voor het trage boek

Soms verlang ik wel eens terug naar mijn studententijd. Naar de lange nachten en de wilde feesten? Nee, de dagen dat ik niet uit bed kwam omdat ik een roman wilde uitlezen. De tijd die ik had – en nam – om me volledig aan een boek te wijden. De tijd dat je nog kon opkijken uit een boek om uit het raam te staren om de woorden op je in te laten inwerken, verbanden te leggen en naar diepere lagen te delven. Tegenwoordig blijft het vaak bij een aantal hoofdstukken voor het slapen gaan (nu op het nachtkastje: The Merry-Go-Round in the Sea van Randolph Stow, een Australische klassieker). Een half uurtje literatuur lezen per dag, Maura Kelley pleit ervoor in haar Slow-Books Manifesto, een manifest dat ik graag onderteken.

Maar wat maakt een boek slow? Kelley noemt het spelen met taal, plotstructuren en de beelden. Voor mij heeft het te maken met beschrijving, met het inzoomen op details en de zintuiglijke ervaring – die het tegenwoordig vaak af moet leggen tegen expliciete seks – met zinnen en metaforen die je even stil doen staan. Een boek waarvan niet alleen de verhaallijn mooi is, maar wat ook op zinsniveau en woordgebruik aanspreekt, waarvan het geheel meer is dan de som der delen. Een boek dat niet al zijn geheimen meteen prijsgeeft, maar de verbeelding van de lezer in beweging zet.

Het is niet altijd makkelijk je in te leven in een personage. Zeker niet als het een personage betreft uit een andere eeuw of van de andere sekse – of allebei. Maar als je je eraan over geeft, kun je een hele nieuwe wereld instappen en je eigen wereld vanuit een ander perspectief bezien. Door te lezen sluit je je niet af van de wereld, maar maak je deze juist groter.

Ik heb het soort boek geschreven dat ik ook graag lees. Een “slow book”. In de grondige recensie van Literair Nederland staat over EB: “Het tempo is dus traag, zeer traag. (…) Maar desondanks boeiend met prachtige, duidelijke beelden en metaforen. Van de natuur, van het landschap, van de mensen, van de vogels, enz. (…) Er wordt meer bedoeld dan er concreet staat. (…) Eb is een prachtige roman, fraai geschreven. Zeker niet saai.” Wellicht zijn er lezers die zich ook willen aansluiten bij de Slow Book Movement. Oftewel de Traag Boek Beweging. Misschien is EB een begin.

Te leen en te lees

NBD Biblion schrijft over EB: “Prachtig romandebuut van Rebekka Bremmer (1977).” (…) “Het is fraai geschreven, in een traag tempo dat past bij de zee en het eiland.” Dank aan alle bibliotheken in Nederland (o.a. Enschede, Gouda, Hengelo,Velsen, Venlo) en Vlaanderen (o.a. Antwerpen, Brugge, Leuven, Veurne) die EB hebben aangeschaft. Lang leve de bilbiotheek!

Trouw, 31 maart 2012, schrijft in de rubriek Nieuw verschenen: “Vissersvrouwen bevolken dit bijzondere debuut.”

Leestafel zegt: “Langzaam lezen, en genieten: dit debuut is een verstilde roman die in al haar eenvoud gaat over de grote thema’s: over leven en dood. Heel mooi!” en “Geeske, een vrouw om van te houden.”