Het Parool: De beste boeken van 2014

De evolutie van een huwelijk
Omslag: Esther van Gameren

Bremmer is één van onze beste schrijvers, maar haar boeken worden tot nu toe helaas te weinig opgemerkt.

Rebekka W.R. Bremmer publiceerde met De evolutie van een huwelijk (Querido) haar tweede roman. (…) De stijl en de compositie ervan maken dit boek bijzonder. (…) Het verhaal begint regelmatig opnieuw, maar dan wordt alles vanuit een ander perspectief verteld. Tussen haakjes staan overwegingen over nut en wezen van deze roman en de roman in het algemeen. (18-12-2014)

Advertenties

De Telegraaf:

Bremmer voert de spanning in haar tweede roman mooi op in haar verhaal van drie dagen, dat ze telkens vanuit een andere dag en een ander perspectief vertelt. **** (13-12-2014)

Behalve een ode aan de literatuur is haar nieuwe roman ook een spannend liefdesverhaal. Ze wisselt tussen vandaag, morgen en gisteren en beziet een situatie telkens vanuit een ander perspectief. “De lezer wordt een huiskamer in Amsterdam-Noord binnen geslingerd waar een grote familie bijeen is. Er is iets ergs gebeurd, zoveel is zeker. Maar wat en op wie dat impact heeft, wordt pas in de loop van het verhaal duidelijk.” (22-11-2014)

Obese boeken

Dikke romans worden zwaar overschat. Dat ze worden gedownload wil niet zeggen dat ze worden gelezen. Onlangs maakte Kobo bekend dat slechts 44% van de lezers van Het Puttertje van Donna Tartt de laatste virtuele bladzijde heeft gehaald. Het zal niet het eerste dikkerdje zijn dat ongelezen is gebleven. 1000 pagina’s… sommige schrijvers lijden aan verbale vetzucht in plaats van sehnsucht. Ik lees liever grootse kleine boeken. Hier een lijstje met mijn favoriete literaire bonestaakjes:

Kroniek van een aangekondigde dood – Gabriel García Márquez

Twee broers nemen wraak op de vermeende verkrachter van hun zus.

Het einde van de affaire – Graham Greene

Ralph Fiennes en Julianne Moore zijn er niets bij.

Pedro Páramo – Juan Rulfo

I see dead people. Maar dan literair.

De gewichtlozen – Valeria Luiselli

Een non-spookverhaal vol spiegelingen + bovenstaande opmerking.

Waar engelen schromen te gaan – E.M. Forster

Engelsen in Toscane. Als dat maar goed gaat…

Wijs bloed – Flannery O’connor

Onthutsend en eigenaardig beeld van (religieus) fanatisme in het Diepe Zuiden van de States.

(Nog) niet vertaald:

The Birthday Boys – Beryl Bainbridge

Vier poolreizigers, vier perspectieven, heel veel sneeuw en ijs. Machtig mooi.

Artful – Ali Smith

Een als roman vermomde essaybundel of een essayistische roman? 

But Beautiful – Geoff Dyer

Muziek is niet in woorden uit te drukken, maar bij Dyer is het niet minder prachtig.

Niet vertaald en niet meer in druk (maar wonderlijk mooi):

Tourmaline – Randolph Stow

Een wichelroedeloper vestigt zich in een woestijndorp in Australië met de belofte een waterbron te zullen vinden.

 

Terugkijken: Letteren Etcetera

Kenneth van Zijl: “Een gesprek met Rebekka Bremmer. Zij schreef haar tweede boek De evolutie van een huwelijk en dat is een hele bijzondere exercitie geworden. Ik moest denken aan Virginia Woolf…”

Letteren &cetera 22 november 2014

Cort(ázar) maar krachtig

Iedereen die Julio Cortázar (‘corTASsarr’. Dat accent staat er niet voor niets, Matthijs van Nieuwkerk! Charlotte Mutsaers sprak het wel goed uit. En nu we het er toch over hebben: het is ‘MARques’ en niet ‘marQUEZZ’) weer op de Nederlandse literaire kaart zet verdient een prijs. Dus bij deze reik ik een premio imaginário uit aan Das Magazin voor het heruitgeven van De autonauten van de kosmosnelweg, met een eervolle vermelding voor Charlotte Mutsaers. Ook Wim Brands raadt het boek aan. Mijn lievelingsboek van Cortázar is dat over de Cronopios en Famas, ooit in het Nederlands verschenen als ‘De Mierenmoordenaar’ en nu alleen nog tweedehands verkrijgbaar – kan dat boek niet worden heruitgegeven? Behalve hilarische verhalen over vreemde, antropomorfe wezens (mijn lievelingsverhaal is die van de tandpasta), bevat het ook een fantastische handleiding voor het leven. Prachtig en precies wordt uitgelegd hoe je moet huilen, je haar moet kammen, je een aantal beroemde schilderijen kunt interpreteren en, fenomenaal, hoe je een trap op moet lopen. Das Magazin, geef ook dit boek opnieuw uit, por fa’!

Literaire moeders

In haar mooie artikel over (de opkomst van) vrouwelijke schrijvers, kiest Saskia de Coster haar literaire moeders. Het riep bij mij de vraag op wie de mijne zijn. Mijn grote broers, tegen wie ik opkijk, heb ik zo paraat: David Vann en Tim Winton. Ook mijn literaire vaders, van wie ik zo veel heb geleerd, kan ik zonder nadenken opnoemen, Javier Marías en Michael Cunningham. Zelfs mijn opa E.M. Forster en overgrootvader Thomas Hardy, schud ik zo uit mijn mouw. Maar als je mij vraagt mijn moeders te noemen, moet ik veel langer nadenken. Waarom is dat? Waarom heb ik mijn vrouwelijke voorbeelden niet direct paraat? Wanneer ik er iets langer over nadenk, besef ik dat het verschil met de mannelijke en vrouwelijke schrijvers is dat ik van de mannen vaak meerdere romans heb gelezen, terwijl dat bij de vrouwen veel meer hapsnap is – een roman hier, een roman daar. Dus ik heb niet alleen meer mannen gelezen, maar ook nog eens meer werk van diezelfde mannen. Mijn grote zus kan ik zo noemen, dat is Anne Enright en mijn oma, dat moet haast wel Janet Frame zijn. Van beide vrouwen heb ik zo’n beetje hun hele oeuvre gelezen. Maar mijn moeder, mijn moeder… Ik denk aan Beryl Bainbridge, aan Carol Shields, van wiens boeken ik erg onder de indruk was – alleen heb ik van beide maar een boek gelezen. Doel voor dit jaar: op zoek gaan naar mijn literaire moeder. ‘Spoorloos’ kan mij daar helaas niet bij helpen, een DNA onderzoek evenmin. Ik zal meer boeken van vrouwelijke schrijvers moeten gaan lezen. Te beginnen bij Saskia de Coster. Overigens was De Coster genomineerd voor de BNG Literatuurprijs. Die heeft ze niet gewonnen, maar een andere vrouwelijke schrijfster wel: Wytske Versteeg. Daarmee is de BNG Literatuurprijs de vrouwvriendelijkste literatuurprijs. Sinds de eerste uitreiking in 2005 hebben maar liefst 5 vrouwen de prijs gewonnen! Dat is er een meer dan de mannen. Vergelijk dat maar eens met de AKO of de Libris. O, zojuist is de longlist voor de Libris bekend gemaakt: 50% 50%! Nu maar afwachten of die verhouding bij de shortlist gelijk blijft.

Nu moet ik weer aan het werk. Even verder schrijven aan mijn oeuvre…