Tagarchief: literatuur lezen onthaast

Recensie Trouw

Een boek dat zoals de titel belooft over de evolutie van een huwelijk gaat, maar eigenlijk over de evolutie van de fictie rond dat huwelijk, en hoe ieder daar anders in staat. Voor dat thema heeft de schrijfster de perfecte vorm gevonden – en een gewaagde: met zes verschillende vertellers en een door elkaar gehusselde chronologie. (…) Zo schept Bremmer een veelkantig mozaïek rondom een gebeurtenis die het verdere levensgeluk van de één bepaalt, terwijl de ander het expres negeert en een derde het voorval niet eens opmerkt. Aan het einde wil je direct weer terug naar het begin om nog een keer te lezen en beter op te merken wat je de eerste keer ontgaan was. (…) De evolutie van een huwelijk beantwoordt alleszins aan het door Masha verwoorde ideaal van de literatuur als basisbehoefte, om zichzelf beter te leren begrijpen. (…) Bremmer slaagt er prachtig in duidelijk te maken waarom we literatuur nodig hebben. (7 februari 2015)

Het is altijd Een perfecte dag voor literatuur

Veel dank aan de boekbloggers van Een perfecte dag voor literatuur! Dit is wat een aantal van hen te zeggen had over De evolutie van een huwelijk:

Isabel Peters – Het continue switchen tussen tijden en personages zorgt niet voor onrust, maar is juist een mooi spel dat subtiel steeds meer van het plot onthult. Het maakt ‘De evolutie van een huwelijk’ tot een bijzonder mozaïek. (…) Een prachtboek.

Manjo van Boxtel – Pas ruim over de helft besefte ik wat ik in handen had en nu, achteraf, kan ik terugkijken op een bijzonder pareltje.

Peter Pellenaars – Ik ben zeer enthousiast over deze roman van Rebekka W.R. Bremmer. Naast de boeiende vertelconstructie heb ik ook erg kunnen genieten van datgene wat zij te vertellen heeft en de literaire manier waarop zij dat doet.

Yolanda de Haan – Wat eerst een verwarrend kluwen aan verhaallijnen lijkt, wat eerst voornamelijk interessant is door de literaire vorm, grijpt me en laat me niet meer los. (…) Ik raad liefhebbers van literatuur en van wat puzzelen, van literaire kunstgrepen aan om De evolutie van een huwelijk een kans te geven en te omarmen.

Jenny – Dit boek heeft mij echt geboeid ondanks dat het in het begin even zoeken was. Gaaf om steeds een ander geluid te horen in de hoofdstukken en helemaal de diepte in te gaan in een ander personage.

Evelyne Hermans – In dit boek is de subjectiviteit van taal echter geen tekortkoming. De roman is juist een pleidooi voor het geschreven woord. Met haar verteltechniek laat de schrijfster zien dat ze in staat is om met woorden een driedimensionaal, volledig beeld te scheppen. Alsof je naar een film kijkt. Maar dan beter.

Johanna Dobbinga – Echt geweldig vind ik de ervaring dat je na het lezen van deze roman met heel veel vragen blijft zitten. Sommige verhaallijnen zijn totaal niet uitgewerkt of stoppen juist op een belangrijk moment. En ik merkte bij mijzelf dat dit absoluut geen ontevreden gevoel geeft, maar juist de bevestiging dat evolutie ook een voortdurend doorgaand proces is, zonder een duidelijk begin en eind.

MickMooi boek! 

Joanazinha – De evolutie van een huwelijk is een prachtige roman over familiebanden, liefde en trouw, met scherpe observaties, ongemakkelijke emoties, en verborgen agenda’s. (…) Het taalgebruik is elegant en tegelijkertijd to the point. Ondanks de vele perspectiefwisselingen en herhalingen van dezelfde gebeurtenissen wordt er geen woord teveel gebruikt en evolueert de lezer mee met het verhaal. Heden en verleden, gisteren en morgen vloeien daarbij in elkaar over.

De verliefden

Lees hier de recensie van Javier Marías’ roman De verliefden die ik heb geschreven voor de Leestafel van het Nexus Instituut.

Great American (Female) Novelists

Naar aanleiding van de verkiezingen in Amerika komt NRC met 10 Great American Novels. In de lijst staan 9 schrijvers en 1 schrijfster. Hierbij mijn alternatieve lijst, met 9 schrijfsters en 1 schrijver:

Edith Wharton –  The age of innocence (1920)

Zora Neale Hurston – Their eyes were watching God (1937)

Flannery O’Connor – Wise Blood (1952)

Harper Lee – To kill a mockingbird (1960)

Toni Morrison – Beloved (1987)

Jane Smiley – A Thousand Acres (1991)

Joyce Carol Oates – We were the Mulvaneys (1996)

Michael Cunningham – The Hours (1998)

Lionel Shriver – We need to talk about Kevin (2003)

Julie Otsuka – The Buddha in the attic (2011)

Lezen werkt stressverlagend

Onderzoek aan de universiteit van Sussex heeft uitgewezen dat lezen stressverlagend werkt, beter nog dan naar muziek luisteren of een wandelingetje maken. En het werkt al bij zes minuten lezen! Dus, iedereen een boek op het nachtkastje, de salontafel, het aanrecht en het toilet: pak dat leesmoment! De wereld zou er beter uitzien als iedereen elke dag zou lezen (en meisjes overal ter wereld de kans kregen om te [leren] lezen).

Wachten is hopen

Lees hier het interview op hetgoedeleven.com.

[fragment]

Geeske, de hoofdpersoon van Eb is iemand die tussen hoop en vrees leeft. Ze wacht op haar man en weet niet of hij terugkomt. Hoe kwam je op het idee om een boek over haar te schrijven?

“In het Spaans heb je één woord voor wachten en hopen. Dat is iets wat me fascineert: is het zo dat als je ergens op wacht, dat je er dan tegelijkertijd op hoopt? Of kun je ook wachten zonder te hopen?

Als je wacht hang je ergens tussenin. Het is een soort weegschaal, een balans, je hebt alle tijd om de balans op te maken. Je bent eigenlijk nergens, niet in het verleden en niet in de toekomst. Dat geeft veel tijd om over dingen na te denken, voor herinneringen.

 

Recensieweb

Recensieweb schrijft: Bremmer brengt de emoties en twijfels van Geeske knap over, en juist door bepaalde zaken níet uit te leggen raakt ook de lezer vertwijfeld. Door juiste keuzes te maken over wat wel en wat beter niet verteld kan worden blijft EB ondanks het soms trage verteltempo een intrigerende roman.

Recensieweb is een prachtig initiatief van studenten van (voornamelijk) de Master Redacteur/editor aan de Universiteit van Amsterdam. Zij streven ernaar alle Nederlandse literatuur te bespreken zodat (beginnende) schrijvers niet van de aardbodem verdwijnen voordat hun boek er voet heeft neergezet. Zo worden niet alleen schrijvers geholpen, maar groeit er ook een nieuwe generatie recensenten. Steun Recensieweb in dit nobele streven en klik hier.

Pageturner

Behalve dat je er EB kunt winnen, kun je dit erover lezen in LOS Magazine: Bést een saai onderwerp: eilandbewoners en vissersvrouwen, Hollandse luchten en harde karakters. Totdat je in Eb begint en ineens merkt dat de uren omgevlogen zijn en met een diepe zucht het uitgelezen boek dichtslaat. Stoppen kan echt niet meer, zo direct word je meegezogen in de gevoelens van het personage Geeske, een vissersvrouw die wacht op de terugkomst van haar geliefde Johannes. (…) Een prachtig boek, heel verstild, maar bijzonder beeldend.”

Literatuur lezen om te onthaasten

Nonnetje in het zand

In haar column over Eb schrijft columniste Christine Stam: “Eb is een boek dat niet misstaat in hedendaagse trends die het voorvoegsel ‘slow’ hebben. Het past bij iemand die stoofpeertjes en sudderlapjes bereidt tegen de stress, en bij mensen die aan ‘mindfulness’ doen. (…) De kleinste schelp wordt aandachtig bekeken; de lichtroze kleur ervan maakt gedachten los aan de nageltjes van een baby. Voor Bremmer is niets te onbetekenend.” Een boek hoeft zich dus niet nu af te spelen om toch hedendaags te zijn.

Het is (bijna) zomervakantie. Tijd om in te zoomen op details, om te ontspannen, om je te verliezen in een boek. Ik heb alvast de boeken uitgezocht die ik wil gaan lezen. The Cowards van Josef Skvorecky had ik in de meivakantie al willen lezen, maar ben ik niet aan toegekomen, dus die gaat opnieuw de koffer in. Daarnaast neem ik mee: Caribou Island van David Vann, The Forrests van Emily Perkins en Gilead van Marilynne Robinson.

Ik ga op vakantie en neem mee…

… zonnebrandcrème, een zomerjurkje en vier romans.

Het leukste aan de vakantievoorbereidingen is het uitzoeken van de boeken die meegaan. Kleren heb ik zo uitgezocht en ingepakt, maar de boeken, daar gaan dagen overheen. Talmend sta ik voor de planken met ongelezen boeken. Ik pak er eens een uit, ik zet er weer een terug. Uiteindelijk ben ik tot deze keuze gekomen: Dubbel rood van Lidewij Martens, Scheepsberichten van E. Annie Proulx, De meester van Colm Tóibín en The Cowards van Josef Skvorecky. Waarschijnlijk ben ik weer te optimistisch geweest en krijg ik ze niet alle vier uitgelezen, maar beter te veel dan te weinig boeken mee.