Oost-online Boek van de Week #demaandanstopheterfvandedoden

Boekverkopers uit Oost kiezen iedere week Het Boek van de Week en deze week is dat De maan danst op het erf van de doden, gekozen door Sharon Perlee van Java Bookshop: In De maan danst op het erf van de doden schrijft Rebekka W.R. Bremmer over een bewogen periode in de geschiedenis, de Spaanse burgeroorlog. […] Bremmer toont op een mooie en innemende manier de complexiteit van de karakters van haar personages. […] Ze verweeft de bewogen levens van deze bijzondere mensen niet al te opzichtig en beziet alles vanuit het perspectief van ‘de maan’.

Recensie NBD Biblion #demaandanst

#bibliotheek: ‘In deze roman volgt de auteur (1977) het leven van vier historische figuren […] die een rol speelden tijdens de Spaanse Burgeroorlog […] waarbij hun levens elkaar af en toe – op onnadrukkelijke wijze – kruisen. De auteur beschrijft op gedetailleerde wijze het gevoelsleven van haar personages. Maar ook de maatschappelijke en politieke context van de tijd – als achtergronddecor waartegen deze personages hun leven leiden – wordt geschetst. […] De roman zal zeer in de smaak vallen bij lezers met een brede literaire en historische achtergrond.’ NBD Biblion, Norma Montulet

Nog niet te leen in jouw bibliotheek? Vraag het aan! Ook e-books zijn te leen.

book-bindings-books-bookshelf-768125

Het is je moeder

Vandaag is Het is je moeder verschenen, een boek vol verhalen over moeders samengesteld door Isa Hoes. In het boek zijn ook fragmenten opgenomen uit mijn roman Eb. Andere schrijvers die erin zijn opgenomen zijn Jeroen Brouwers, Esther Gerritsen, Arnon Grunberg, Jan Siebelink, Franca Treur, Manon Uphoff en vele anderen.

Isa Hoes

Gedicht

Vandaag begint de Week van de Poëzie met de gedichtendag. Begin april verschijnt mijn nieuwe roman ‘De maan danst op het erf van de doden’, over de Spaanse Burgeroorlog en de twee dichters Neruda en Lorca.

De dans van de maan in Santiago

Zie daar die witte charmeur                                                                                                           Zie daar zijn geradbraakte lijf

Het is de maan die danst                                                                                                                  Op het erf van de doden

Zie zijn geradbraakte lijf                                                                                                                 Zwart van de schaduwen en wolven

Moeder: de maan danst                                                                                                                        Op het erf van de doden…

Uit Zes Galicische gedichten, Federico García Lorca

 

 

 

Je bent wat je leest

Het thema van Nederland leest 2018 is voeding. Wat je eet heeft invloed op hoe je bent, hoe je je voelt, hoe je in de wereld staat. Wat je leest zegt iets over wie je bent. Hieronder drie fragmenten over voeding uit mijn romans:

[Geeske] pakt het zout en strooit het over de stukken vis die op tafel liggen. Ze wrijft het in de vis en legt de stukken terug op het bord. Ze gooit een handjevol zout in de pot op het fornuis. Het zinkt langzaam en voordat het de bodem heeft geraakt, is het al in het water opgelost. Niets laat zien dat het er ooit was, pas als ze het zou proeven, zou ze weten dat het bestond. Ze ziet zichzelf voor zich als een pilaar van zout. Ik zou oplossen, denkt ze bij zichzelf, het zoutvaatje in beide handen vastgeklemd, en stelt zich voor hoe er barsten beginnen te verschijnen in haar gestalte van zout en hoe ze begint te verbrokkelen, hoe langzaam en dan steeds sneller haar gezicht, haar lijf, haar vingers en tenen als zoutkorrels uiteenvallen op de grond, uitwaaieren en zich mengen met het zand van de woestijn. Eb, Twee vissen, blz. 52.

Toen [Anna Karen] door het hek reed zag ze mama in de keuken staan koken. Het zou wel soep zijn. Als mama kookte was het altijd soep. En ze maakte altijd te weinig zodat je je vol moest eten aan stokbrood met kruidenboter.  Ze stond met Deirdre in haar arm en een houten lepel in de hand. Oom Freek stond erbij met zijn fototoestel. Hij zakte door zijn knieën en hij verdween onder het aanrecht, uit haar zicht. Shannon was bezig een struik met gele bloemetjes achterin de tuin te planten, daar waar ze de tuin had opgehoogd met aarde en stenen. De evolutie van een huwelijk, 4. Winter, blz. 131.

De poelier koos een van de dikkere kippen, vouwde zachtjes haar vleugels dicht voordat hij haar in een krant opvouwde die hij vastknoopte met een touwtje. Hij overhandigde het pakketje en voor een klein ogenblik werd het hooggehouden door zowel de handen van de poelier als de handen van de dichter, tot Pablo het overnam en onder zijn arm stopte. Vanavond zou hij de sjalotjes, knoflook en peterselie snipperen en de kip ermee vullen. Dan zou hij wat boter in het velletje masseren, zachtjes de poten, de borst en vleugels kneden tot ze glommen, het met zout besprenkelen en met ontbijtspek bekleden, en dan een paar uur in de oven laten roosteren. Mon dieu, het zou hemels smaken! Delia zou de wijn inschenken, een Carménère als het aan hem lag, een Malbec als hij Delia haar zin gaf, wat waarschijnlijk zo was. De maan danst op het erf van de doden (PREVIEW).

Chateau Los Boldos Tradition Reserve Carmenere, Cachapoal Valley, Chile

LiteNatuur, drie fragmenten

Het thema van de Boekenweek is Natuur. In mijn boeken is de natuur nooit ver weg.

Eb, hoofdstuk 20. Strandgaper

“Geeske wordt opgeschrikt door een schaduw die over haar arm glijdt. Een wolk trekt voor de zon, ontneemt ze even het licht, om dan weer voort te gaan. Vanuit het noordwesten komen er nog meer wolken aan. De blauwe hemel vertoont steeds meer wit. Ze kijkt naar de haartjes op haar arm die omhoog worden geblazen door de wind. Een paar lepelaars trekt met uitgestrekte nekken voorbij. Het is tijd om naar huis te gaan.

Geeske steekt recht door het binnenland, langs de schuren, voorbij de Roomse huisjes, door het hoge gras. Gezientje blijft achter haar. Haar passen zijn nu minder groot en Geeske hoort hoe ze steeds moeizamer ademhaalt. Wanneer ze omkijkt, staat Gezientje stil. Ze torent uit boven het gras. Ze houdt een schelp tegen haar oor, de punt van de noordhoren steekt boven haar vingers uit. Als ze merkt dat Geeske naar haar kijkt, zet ze zich weer in beweging. Geeske gaat verder, maar nu iets langzamer. De kerktoren komt in zicht en dan de omheining van het kerkhof, de kweeperenboom.”

De evolutie van een huwelijk, hoofdstuk 5. Winter

“Toen ze aankwamen waren de bladeren nog groen geweest, sappig door de regen, nu waren ze bruin en begonnen ze al aan de bomen te rotten voordat ze naar beneden vielen. Er waren wel wat droge dagen geweest, maar met zo’n grauwe lucht en zo’n hoge luchtvochtigheidsgraad dat het net zo goed had kunnen regenen. Ze had geen hekel aan de regen, verwelkomde het vaak, maar niet elke en iedere dag dat constante geroffel op het dak, op de stoep, op haar regenjas… Ze ging op haar knieën zitten en duwde met haar handen in de grond, haar armen gleden gemakkelijk tot aan haar ellebogen de aarde in. Het zwarte, vochtige kruim omsloot haar ledematen en ze bleef even zitten, geborgen in de koelte van de grond. Ze snoof de geur op van de omgewoelde aarde, de geur van verwachting, van een nieuw begin.”

De maan danst op het erf van de doden, Madrid, September 1934, Maruca Reyes [PREVIEW]

“In de deuropening stond een vrouw. Kaarsrecht, heel beheerst. Haar zomerjurkje de kleur van de Brugmansia die rondom hun huis in Batavia groeide. Heel even kwam de geur bij haar terug, de bedwelmende zweem die de bloemen verspreidden zodra het donker werd, bungelend, wiegend, steeds wijder en wijder geopend, de lucht een transparante muur van hitte en vocht. Pablo had haar de Engelse naam geleerd, Angel’s Trumpets. De jazzband van de engelen is weer begonnen met spelen, zei hij dan, het is bedtijd. Toen sliepen ze nog in hetzelfde bed. In dezelfde kamer. Ze keek naar hem. Hij keek naar de vrouw.”

ferns.jpg

De maan danst op het erf van de doden

Juli 1936. De politieke spanningen in Spanje lopen hoog op en verscheuren het land. Conservatieven, monarchisten en katholieken – steeds meer mensen verenigen zich tegen de Republiek en de progressieve veranderingen van de linkse regering. Ook de Spaanse dichter Federico García Lorca wordt verguisd om zijn linkse sympathieën. Zijn goede vriend Pablo Neruda, consul van Chili in Madrid, probeert hem ervan te overtuigen niet naar zijn geboortestreek Andalusië af te reizen maar in Madrid te blijven, waar het veiliger is. Dan pleegt generaal Franco een staatsgreep en breekt de Spaanse Burgeroorlog uit. Duizenden buitenlanders komen naar Spanje om tegen het fascisme te vechten, zoals de Rotterdamse Fanny Schoonheyt. Neruda stuurt zijn vrouw met hun dochtertje naar haar familie in Nederland en keert zelf terug naar Chili. Hij zint op een manier om de Spanjaarden te helpen. Maar waar is Lorca? En waarom heeft hij al dagen niets van hem gehoord?

dmdohevdd-rwrbOmslag: Esther van Gameren

Verwacht: Voorjaar 2018