Tagarchief: nieuwe schrijfster

Terugkijken: Letteren Etcetera

Kenneth van Zijl: “Een gesprek met Rebekka Bremmer. Zij schreef haar tweede boek De evolutie van een huwelijk en dat is een hele bijzondere exercitie geworden. Ik moest denken aan Virginia Woolf…”

Letteren &cetera 22 november 2014

Nominatie

Eb is één van de 20 genomineerde boeken voor de longlist van de Vrouw& Proza Debuutprijs 2010-2012. Vereniging Vrouw&Kultuur heeft tot doel literatuur die door vrouwen is geschreven te stimuleren en onder de aandacht te brengen van een breder publiek. Samen met Stichting Poëthement Eindhoven reiken zij op 10 november 2013 twee prijzen uit voor vrouwelijke auteurs die tussen 2010 en 2012 debuteerden. De Vrouw&Proza Debuutprijs voor de beste vrouwelijke debuterende auteurs van literaire fictie in Nederland en Vlaanderen wordt voor de zevende keer uitgereikt;  de Vrouw&Poëzie Debuutprijs voor het eerst.

De overige genomineerde boeken zijn Parnassia, De draad en de vliegende naald, Kamermensen, Een bruidsjurk uit Warschau, Duizendkind, De verleider van Damascus, De verjaardagen, De kermis van Grave Zuid, Walsen, Zeesteen, Blijf bij ons, Russisch water, Zo gaan we niet met elkaar om, De Roemlozen, M., De wezenlozen, Het schuwste dier, Alles is altijd fictie enIk ben Maan.

 

Great American (Female) Novelists

Naar aanleiding van de verkiezingen in Amerika komt NRC met 10 Great American Novels. In de lijst staan 9 schrijvers en 1 schrijfster. Hierbij mijn alternatieve lijst, met 9 schrijfsters en 1 schrijver:

Edith Wharton –  The age of innocence (1920)

Zora Neale Hurston – Their eyes were watching God (1937)

Flannery O’Connor – Wise Blood (1952)

Harper Lee – To kill a mockingbird (1960)

Toni Morrison – Beloved (1987)

Jane Smiley – A Thousand Acres (1991)

Joyce Carol Oates – We were the Mulvaneys (1996)

Michael Cunningham – The Hours (1998)

Lionel Shriver – We need to talk about Kevin (2003)

Julie Otsuka – The Buddha in the attic (2011)

Tijdschriften, Boekhandels en Bibliotheken

Het tijdschrift LOS van de regio Leiden geeft twee exemplaren van EB weg. Boekhandel Smit en boekhandel Goedhart bevelen EB aan. Bibliotheek Arnhem noemt EB als leestip en de Boekenkrant van juni beveelt EB aan voor leesclubs. EO Visie schrijft: Op een Nederlands eiland wacht vissersvrouw Geeske op haar man, die al vier dagen wordt vermist. (…) Als ‘overkanter’ Gezientje onverwacht langskomt, wordt de vraag des te prangender wat er met Johannes is gebeurd.In EB, het prachtig geschreven debuut van Rebekka Bremmer (1977), spelen bijbelteksten voortdurend een rol.

Uitmarkt

Morgen 25 augustus ben ik om 17:00 te gast in de Literaire Salon op de Uitmarkt. Vanaf 16:30 signeer ik EB in de stand van boekhandel het Martyrium, stand nummer 58.

Op wolken

Wat een week! Ik heb de vierde druk van Eb in handen, het contract met Querido voor mijn tweede roman is getekend en ik heb een stimuleringsbeurs ontvangen van het Nederlands Letterenfonds, waarvoor heel veel dank! Ik weet het niet, maar ik geloof dat zojuist de zon is doorgebroken. (Het voordeel van een Nederlandse zomer is wel dat er dan maar een ding op zit: binnen blijven en een boek lezen!)

Ik ga op vakantie en neem mee…

… zonnebrandcrème, een zomerjurkje en vier romans.

Het leukste aan de vakantievoorbereidingen is het uitzoeken van de boeken die meegaan. Kleren heb ik zo uitgezocht en ingepakt, maar de boeken, daar gaan dagen overheen. Talmend sta ik voor de planken met ongelezen boeken. Ik pak er eens een uit, ik zet er weer een terug. Uiteindelijk ben ik tot deze keuze gekomen: Dubbel rood van Lidewij Martens, Scheepsberichten van E. Annie Proulx, De meester van Colm Tóibín en The Cowards van Josef Skvorecky. Waarschijnlijk ben ik weer te optimistisch geweest en krijg ik ze niet alle vier uitgelezen, maar beter te veel dan te weinig boeken mee.

Pleidooi voor het trage boek

Soms verlang ik wel eens terug naar mijn studententijd. Naar de lange nachten en de wilde feesten? Nee, de dagen dat ik niet uit bed kwam omdat ik een roman wilde uitlezen. De tijd die ik had – en nam – om me volledig aan een boek te wijden. De tijd dat je nog kon opkijken uit een boek om uit het raam te staren om de woorden op je in te laten inwerken, verbanden te leggen en naar diepere lagen te delven. Tegenwoordig blijft het vaak bij een aantal hoofdstukken voor het slapen gaan (nu op het nachtkastje: The Merry-Go-Round in the Sea van Randolph Stow, een Australische klassieker). Een half uurtje literatuur lezen per dag, Maura Kelley pleit ervoor in haar Slow-Books Manifesto, een manifest dat ik graag onderteken.

Maar wat maakt een boek slow? Kelley noemt het spelen met taal, plotstructuren en de beelden. Voor mij heeft het te maken met beschrijving, met het inzoomen op details en de zintuiglijke ervaring – die het tegenwoordig vaak af moet leggen tegen expliciete seks – met zinnen en metaforen die je even stil doen staan. Een boek waarvan niet alleen de verhaallijn mooi is, maar wat ook op zinsniveau en woordgebruik aanspreekt, waarvan het geheel meer is dan de som der delen. Een boek dat niet al zijn geheimen meteen prijsgeeft, maar de verbeelding van de lezer in beweging zet.

Het is niet altijd makkelijk je in te leven in een personage. Zeker niet als het een personage betreft uit een andere eeuw of van de andere sekse – of allebei. Maar als je je eraan over geeft, kun je een hele nieuwe wereld instappen en je eigen wereld vanuit een ander perspectief bezien. Door te lezen sluit je je niet af van de wereld, maar maak je deze juist groter.

Ik heb het soort boek geschreven dat ik ook graag lees. Een “slow book”. In de grondige recensie van Literair Nederland staat over EB: “Het tempo is dus traag, zeer traag. (…) Maar desondanks boeiend met prachtige, duidelijke beelden en metaforen. Van de natuur, van het landschap, van de mensen, van de vogels, enz. (…) Er wordt meer bedoeld dan er concreet staat. (…) Eb is een prachtige roman, fraai geschreven. Zeker niet saai.” Wellicht zijn er lezers die zich ook willen aansluiten bij de Slow Book Movement. Oftewel de Traag Boek Beweging. Misschien is EB een begin.

TWEE sterren, VIJF broden

De recensent van Opzij is niet erg gecharmeerd van EB. Jammer dat ze voorbijgaat aan wat volgens mij juist interessant is voor Opzijlezers, namelijk hoe een analfabete vissersvrouw Bijbelse vrouwen (Sara en de vrouw van Lot) een eigen stem geeft, (het ontbreken van) solidariteit binnen een vrouwengemeenschap en hoe er wordt omgegaan met buitenstaanders. Wat het einde betreft: dat heet een open einde. Maar die zijn altijd minder open dan je in eerste instantie denkt…

Opzij april 2012

TWEE vissen, VIJF sterren

Vandaag verscheen deze recensie in het Parool:

foto: Allard de Witte