#filmbythesea #deliterairekaravaan #aanzee

Aan zee

World Refugee Day, 20 June 2019

The Pyrenees, February 1939

They were crossing the border by the thousands, men, women, children, an endless stream shuffling forwards, their feet so tired they could hardly lift them, but they had to go on, no time to stop, and if you did the person behind you would bump up against you, so you stumbled upon the person in front of you and propelled him forwards, go, go, go, the dust on the ground mustn’t have time to settle, they had to get out of there before death caught up with them, either in the form of gangrene or starvation or dressed in the uniform of a Fascist. Women carried babies in their arms and what they had left of their belongings they carried on their heads, some undergarments, their wedding picture, the lace christening gown that had been in the family since god knows when and was supposed to be worn by the children to come but would more likely be used as a shroud, all bundled up, trundled along. Older children carried their younger siblings or held their hands, muttering to shut up, that everyone was hungry, that they weren’t there yet and still had to keep on going, that, no, they couldn’t have any water, that they’d just had a sip and now had to wait and how could they be so heavy if they hadn’t eaten for days and their bones by now must be hollow, their skin taut, the stretch gone out of it. Doorgaan met het lezen van “World Refugee Day, 20 June 2019”

Oost-online Boek van de Week #demaandanstopheterfvandedoden

Boekverkopers uit Oost kiezen iedere week Het Boek van de Week en deze week is dat De maan danst op het erf van de doden, gekozen door Sharon Perlee van Java Bookshop: In De maan danst op het erf van de doden schrijft Rebekka W.R. Bremmer over een bewogen periode in de geschiedenis, de Spaanse burgeroorlog. […] Bremmer toont op een mooie en innemende manier de complexiteit van de karakters van haar personages. […] Ze verweeft de bewogen levens van deze bijzondere mensen niet al te opzichtig en beziet alles vanuit het perspectief van ‘de maan’.

Recensie NBD Biblion #demaandanst

#bibliotheek: ‘In deze roman volgt de auteur (1977) het leven van vier historische figuren […] die een rol speelden tijdens de Spaanse Burgeroorlog […] waarbij hun levens elkaar af en toe – op onnadrukkelijke wijze – kruisen. De auteur beschrijft op gedetailleerde wijze het gevoelsleven van haar personages. Maar ook de maatschappelijke en politieke context van de tijd – als achtergronddecor waartegen deze personages hun leven leiden – wordt geschetst. […] De roman zal zeer in de smaak vallen bij lezers met een brede literaire en historische achtergrond.’ NBD Biblion, Norma Montulet

Nog niet te leen in jouw bibliotheek? Vraag het aan! Ook e-books zijn te leen.

book-bindings-books-bookshelf-768125

Recensie Parool en Boek van de Week

Parool schrijft: Bremmer kruipt in de hoofden van de personages en zoomt in op hun handelen, alsof ze een camera hanteert. Het verhaal speelt zich als een epische speelfilm af voor de ogen van de lezer. […] haar idealistische vertelling vanuit een originele invalshoek vraagt om een grootse en meeslepende aanpak. Dieuwertje Mertens, 3 april 2019.

Ook was De maan danst op het erf van de doden Boek van de Week bij NPO De ochtend van 4Rebekka Bremmer weet [de Spaanse Burgeroorlog] op heel bijzondere wijze te beschrijven […] de dood van Lorca is zo indrukwekkend beschreven […] [Bremmer] is een talent dat we moeten gaan lezen en moeten omarmen als Nederlanders. Bob Kappen, Athenaeum Amsterdam, 4 april 2019.

Radio-interview Nooit meer slapen

 

clouds-cloudy-daylight-1725330.jpg
Photo by Brett Sayles from Pexels

 

Ik was te gast bij het radioprogramma Nooit meer slapen om te vertellen over mijn nieuwe roman De maan danst op het erf van de doden. Je kunt hier het item terug luisteren.

Ik vertel ook over het nummer Water van PJ Harvey, de film Meek’s Cutoff van regisseuse Kelly Reichardt en de boeken Things We Left Unsaid en The Space Between Us van de Armeens-Iraanse schrijver Zoya Pirzad.

Recensie De Groene Amsterdammer

Kees ’t Hart: ‘Bremmer […] schreef een gewaagde, pakkende roman. […] een grote emotionele kracht […]  Ze is op haar sterkst als ze kijkt en kijkt, nog preciezer, als ze alles wil laten zien van dichtbij, ze graaft en graaft en legt precies dan haar sterkste getuigenis af. […] Hoogtepunt van de roman is de beschrijving van de laatste dagen van Federico García Lorca […] En juist dan, in de beschrijving hoe het mogelijkerwijs was, in de dialogen met ouders, vrienden, bewakers, in de onzekerheid bij Lorca, komt de gruwel boven drijven.’ De Groene Amsterdammer, 24 april 2019

IMG_20190411_154351