Federico García Lorca, ✝︎ 19 augustus 1936

Het is vandaag drieëntachtig jaar geleden dat Federico García Lorca op brute wijze werd geëxecuteerd. Hij was één van de naar schatting 500,000 slachtoffers van de Spaanse burgeroorlog die woedde van juli 1936 tot maart 1939.

‘Hoogtepunt van de roman is de beschrijving van de laatste dagen van Frederico García Lorca. (…) in de beschrijving hoe het mogelijkerwijs was, in de dialogen met ouders, vrienden, bewakers, in de onzekerheid bij Lorca, komt de gruwel boven drijven. Niet in grote woorden maar in de beschrijving: “Ze werden naar een cel met een zware, houten deur gebracht. De vloer was de aarde, zijn voeten schraapten over de grond, slechts stof om op te staan. Het was donker.”’ Kees ’t Hart, De Groene Amsterdammer

‘Ten slotte is er het verhaal van Federico García Lorca. We lezen hoe de homoseksuele dichter de liefde van zijn leven beleeft, hoe hij op een kwaad moment niet meer kan vluchten en uiteindelijk door fascisten wordt vermoord in de buurt van Granada. De machteloosheid van Lorca in zijn laatste dagen, de grootste dichter van Spanje en het beroemdste slachtoffer van de Burgeroorlog, die gaat onder je huid zitten, en levert het beste deel van deze roman op.’ Gerwin van der Werf, Trouw

De scène waarin [de moord op Federico García Lorca] beschreven wordt is eigenlijk het hoogtepunt van het boek. Ik had echt de tranen in mijn ogen staan. Dat heeft ze zo indrukwekkend beschreven.’ Bob Kappen, De ochtend van 4

García Lorca wordt kort na het uitbreken van de burgeroorlog geëxecuteerd, even buiten Granada. Dat levert een ijzingwekkende passage op.’ Maarten Reijnders, Wordt Vervolgd

 

Gedenktegel Lorca, San Francisco
Gedenktegel, San Francisco

 

Advertenties

Volkskrant, Trouw en de Beste 5 boeken

Volkskrant: Een waagstuk, dit vierluik [over Lorca, Neruda, Maruca en Fanny], waarin mooi uitgesponnen beschrijvingen staan. Maarten Steenmeijer, 10 mei 2019.

Trouw: Bremmer vertelt de verhalen van Neruda en Schoonheyt in flarden, de lezer schiet heen en weer door tijd en plaats. Personages bevinden zich in Barcelona, dan in Parijs, Bordeaux, Chili, Nederland, in verschillende fases in de oorlog. Bremmer laat op die manier veel aspecten van de oorlog zien – het slagveld, de linkse strijders en vrijbuiters, de politiek, de vluchtelingen, de ‘zuiveringen’ en executies – tegelijk vertelt ze de verhalen van haar beroemde personages, elk vanuit hun eigen perspectief en entourage. […] De machteloosheid van Lorca in zijn laatste dagen, de grootste dichter van Spanje en het beroemdste slachtoffer van de Burgeroorlog, die gaat onder je huid zitten, en levert het beste deel van deze roman op. […] Bremmer schrijft mooi en zintuiglijk [en het] boek is nog het best te omschrijven als een verbrokkeld mozaïek van verhalen, dat door de zorgvuldige observaties en zuivere stijl genoeg intrigeert om meer te willen lezen over deze mensen en deze oorlog. Gerwin van der Werf, 12 mei 2019.

De Groene AmsterdammerDit vindt ‘De Groene’ de beste vijf boeken van april: Met deze maand boeken van Manon Uphoff, Valeria Luiselli, Hans Achterhuis, Anneke Brassinga en Rebekka Bremmer. 13 mei 2019.

Lorca
Federico García Lorca

Recensie Parool en Boek van de Week

Parool schrijft: Bremmer kruipt in de hoofden van de personages en zoomt in op hun handelen, alsof ze een camera hanteert. Het verhaal speelt zich als een epische speelfilm af voor de ogen van de lezer. […] haar idealistische vertelling vanuit een originele invalshoek vraagt om een grootse en meeslepende aanpak. Dieuwertje Mertens, 3 april 2019.

Ook was De maan danst op het erf van de doden Boek van de Week bij NPO De ochtend van 4Rebekka Bremmer weet [de Spaanse Burgeroorlog] op heel bijzondere wijze te beschrijven […] de dood van Lorca is zo indrukwekkend beschreven […] [Bremmer] is een talent dat we moeten gaan lezen en moeten omarmen als Nederlanders. Bob Kappen, Athenaeum Amsterdam, 4 april 2019.